Als je je bedenkt dat je zomaar in het diepe zou springen, het risico zou nemen, de sprong zou wagen, als je géén kinderen zou hebben, is dat dan een reële gedachte? Want die kinderen zijn er tenslotte. Die bestaan. In je echte wereld. Dus het is nu eenmaal zo. Of zou je daar conclusies uit moeten trekken? Kiezen voor jezelf. Want, je leeft maar eens. En behalve de moeder van je kinderen, ben je ook gewoon vrouw. Met gevoelens. Die verder gaan dan moederlijke verantwoordelijkheden.
Een vraagstuk waar ik maar niet uit kom.
ik weet niet hoe je relatie met je man is. of je nog van hem houdt en hij van jou
bedenk heel goed wat je allemaal overhoop gaat gooien als….
maar dat doe je natuurlijk al.
er is niemand die je hierin advies kan geven, dit moet je helemaal alleen uitknobbelen, omdat ieder mens en iedere situatie uniek is.
sterkte