Wat zou je doen? 09/10/2009

Als je je bedenkt dat je zomaar in het diepe zou springen, het risico zou nemen, de sprong zou wagen, als je géén kinderen zou hebben, is dat dan een reële gedachte? Want die kinderen zijn er tenslotte. Die bestaan. In je echte wereld. Dus het is nu eenmaal zo. Of zou je daar conclusies uit moeten trekken? Kiezen voor jezelf. Want, je leeft maar eens. En behalve de moeder van je kinderen, ben je ook gewoon vrouw. Met gevoelens. Die verder gaan dan moederlijke verantwoordelijkheden.

Een vraagstuk waar ik maar niet uit kom.

Mind overload 08/10/2009

Stel; je zit zo vol gedachten dat zelfs tot in den treure erover praten met andere mensen je niets helpt. Je zit zo vol, dat je geen idee hebt welke kant je op moet gaan. Wilt gaan.

Je zit zo vol in je hoofd, omdat je getrouwd bent, kinderen hebt, maar verliefd bent op een ander.

Kijk aan. Daar heb ik jullie aandacht, dat kan niet anders.

Ja, mijn hoofd loopt over vanwege dat feit. Het verliefde feit. Deze persoon.

Die voor mij zo bijzonder is geworden dat ik overweeg, overwogen heb, om alles wat voor mij bekend en vanzelfsprekend is, op te geven.

Je stapt in op het moment dat deze persoon, we zullen hem V. noemen, en ik elkaar voor het eerst ontmoet hebben en kort daarna ‘besloten’ het contact te verbreken omdat de situatie te ingewikkeld, te moeilijk, te gecompliceerd en vooral te uitzichtloos leek te worden.

Dat is 3 weken geleden. En sindsdien heb ik een mind overload.